Bugün LinkedIn’de gezinirken bir firmanın çalışanı için yaptığı bir paylaşım dikkatimi çekti. Firma, çalışanının şirketteki ikinci yılını kutluyordu. Elbette ilk bakışta güzel bir jest gibi görünüyor. Bir çalışanın emeğinin görülmesi, hatırlanması ve kurumsal hafızada kendisine yer bulması kıymetli bir şey.
Ama açık konuşmak gerekirse, bu tarz paylaşımların her zaman aynı etkiyi oluşturduğunu düşünmüyorum.
Özellikle de konu bir çalışanın ikinci yılı olduğunda, bunun LinkedIn’de ayrıca kutlanması bana biraz fazla geliyor. Belki küçük bir iç iletişim mesajı, ekip içinde samimi bir teşekkür ya da yöneticisinden gelen kısa bir not daha doğal durabilir. Fakat bunu geniş kitlelere açık bir kurumsal paylaşım haline getirmek, bazen jestten çok içerik üretme telaşının bir parçası gibi görünüyor.
Her Şeyi Paylaşmak Zorunda mıyız?
LinkedIn son yıllarda sadece iş ilanlarının, profesyonel gelişmelerin ya da sektörel bilgilerin paylaşıldığı bir mecra olmaktan çıktı. Artık şirketlerin kültürlerini, ekiplerini, sosyal etkinliklerini, başarılarını ve iç iletişimlerini dışarıya gösterdikleri bir vitrin haline geldi.
Bunda yanlış bir şey yok. Şirketlerin çalışanlarına değer verdiğini göstermesi, ekip bağlılığını öne çıkarması ve insan odaklı bir kurum kültürü oluşturması elbette önemli.
Ama burada ince bir denge var.
Çünkü her iç iletişim konusu dış iletişim konusu olmayabilir. Her güzel jest, sosyal medya paylaşımına dönüşmek zorunda değildir. Bazen bir şeyin değeri, onun daha küçük ve daha samimi bir alanda kalmasından gelir.
Bir çalışanın ikinci yılını kutlamak da bana göre bu kategoriye biraz daha yakın duruyor.
Beş Yıl, On Yıl Başka Bir Şeydir
Eğer bir çalışan bir firmada beş yılını, on yılını ya da daha uzun bir süresini tamamlamışsa, bunun kurumsal olarak görünür kılınmasını daha anlamlı buluyorum. Çünkü bu süreler artık sadece bir çalışma dönemini değil, bir bağlılığı, bir emeği, bir istikrarı ve karşılıklı güveni temsil eder.
Beş yıl, birçok iş sürecine tanıklık etmek demektir.
On yıl, bir şirketin dönüşümünü içeriden yaşamak demektir.
Daha uzun süreler ise artık sadece çalışanlık değil, kurumsal hafızanın parçası olmak demektir.
Bu tür kilometre taşlarının paylaşılması bence daha anlaşılır, daha doğal ve daha değerli duruyor. Çünkü ortada gerçekten zamanla oluşmuş bir emek ve süreklilik var.
Ama iki yıl için aynı şeyi söylemekte zorlanıyorum.
İki yıl elbette önemsiz değildir. Hiçbir emeği küçümsemek istemem. Bir insanın iki yıl boyunca bir firmada çalışması, katkı sunması, sorumluluk alması elbette değerlidir. Ancak bu değerin illa LinkedIn’de kutlanması gerektiğinden emin değilim.
Bazen bazı şeyler şirket içinde kutlandığında daha samimi kalıyor.
Beyaz Yaka ve Görünürlük Meselesi
Bu tarz paylaşımlarda dikkatimi çeken başka bir nokta daha var. Genellikle kutlanan kişiler beyaz yakalı çalışanlar oluyor. Ofis tarafında, daha görünür pozisyonlarda, daha temsil edilebilir profillerde yer alan çalışanlar…
Oysa bir şirketin emeği sadece beyaz yakadan ibaret değildir.
Üretimde çalışan, sahada görev yapan, depoda, serviste, lojistikte, temizlikte, güvenlikte, operasyonun görünmeyen ama işin yürümesini sağlayan tarafında olan birçok insan var. Onların emeği çoğu zaman LinkedIn vitrinine taşınmıyor.
Bu da ister istemez şunu düşündürüyor: Gerçekten çalışan emeğini mi kutluyoruz, yoksa kurumsal görünürlüğe uygun olan emeği mi öne çıkarıyoruz?
Bence bu soru önemli.
Çünkü çalışan değeri dediğimiz şey, sadece LinkedIn’de güzel duran pozisyonlardan ibaret olmamalı. Eğer bir şirket çalışan bağlılığını ve emeği gerçekten önemsiyorsa, bunu sadece paylaşılabilir profiller üzerinden değil, tüm ekip yapısında hissettirmeli.
Aksi halde kutlama, içten bir teşekkürten çok kurumsal imaj çalışmasına dönüşebiliyor.
Samimiyet ile Gösteri Arasındaki İnce Çizgi
Kurumsal paylaşımlarda beni en çok düşündüren konu bu: Samimiyet ile gösteri arasındaki ince çizgi.
Bir şirket çalışanını gerçekten önemsediği için mi paylaşım yapıyor, yoksa “biz çalışanına değer veren bir şirketiz” mesajını vermek için mi?
Elbette bu ikisi her zaman birbirinden tamamen ayrı değildir. Bir kurum hem çalışanına değer verebilir hem de bunu göstermek isteyebilir. Burada sorun göstermek değil; gösterme biçiminin fazlaca standartlaşması ve her şeyin içerik malzemesine dönüşmesi.
Bugün birçok LinkedIn paylaşımı birbirine benziyor. Aynı cümleler, aynı tebrik dili, aynı kurumsal görseller, aynı “nice yıllara” kalıpları…
Bir yerden sonra insan şunu hissediyor: Bu gerçekten o çalışan için mi yazıldı, yoksa sosyal medya takviminde boş kalan bir gün mü dolduruldu?
İşte bu noktada iyi niyetli bir paylaşım bile yapay görünebiliyor.
Çalışana Değer Vermek Paylaşımdan Daha Fazlasıdır
Bana göre bir çalışana değer vermenin yolu, sadece yıl dönümünü sosyal medyada kutlamak değildir.
Çalışana değer vermek; onun emeğini zamanında fark etmek, iş yükünü adil dağıtmak, gelişimine destek olmak, sorunlarını dinlemek, ücret politikasında hakkaniyetli olmak, başarıyı paylaşmak ve hatada yalnız bırakmamaktır.
Bazen bir yöneticinin samimi bir teşekkür cümlesi, LinkedIn’de paylaşılan tasarımlı bir görselden daha değerlidir.
Bazen küçük bir ekip kahvesi, binlerce kişinin görebileceği bir kurumsal posttan daha içtendir.
Bazen de çalışanın gerçekten duyulduğunu hissetmesi, bütün dış iletişim çalışmalarından daha güçlüdür.
Bu yüzden şirketlerin çalışan bağlılığı konusunda sosyal medya paylaşımlarına değil, gerçek deneyime daha çok odaklanması gerektiğini düşünüyorum.
Peki Hiç mi Paylaşılmasın?
Elbette paylaşılabilir. Benim itirazım kutlamaya değil, ölçüsüne.
Beş yıl, on yıl, on beş yıl gibi gerçekten anlamlı kilometre taşları bence paylaşılabilir. Hatta güzel hazırlanmış, kişinin katkısını samimi şekilde anlatan, sadece “nice yıllara” demekle kalmayan paylaşımlar oldukça değerli olabilir.
Ama her iki yıllık çalışma süresinin LinkedIn paylaşımına dönüşmesi bana biraz gereksiz geliyor. Çünkü bu durum hem paylaşımın ağırlığını azaltıyor hem de gerçekten büyük kilometre taşlarının değerini sıradanlaştırıyor.
Her şey kutlandığında, hiçbir şey özel kalmayabiliyor.
Bence kurumsal iletişimde bazen daha az paylaşmak, daha güçlü bir etki bırakır. Çünkü az ama yerinde yapılan paylaşımlar daha inandırıcıdır. Her fırsatta görünmeye çalışan bir marka dili yerine, gerçekten anlamlı anlarda konuşan bir kurum dili daha değerlidir.
Biraz Daha Sade, Biraz Daha Gerçek
Belki de mesele sadece LinkedIn paylaşımı meselesi değil. Genel olarak iş dünyasında samimiyet ile görünürlük arasındaki dengeyi yeniden düşünmemiz gerekiyor.
Çalışanları kutlamak güzel. Emeği görmek güzel. İnsanların katkısını fark etmek güzel. Ama bütün bunların gerçekten içten olması, yalnızca dışarıya gösterilecek bir içerik haline gelmemesi gerekiyor.
Bir çalışanın ikinci yılı elbette değerlidir. Ama belki bu değer, LinkedIn’de kurumsal bir posttan çok, şirket içinde daha samimi bir teşekkürle daha güzel ifade edilir.
Beş yıl, on yıl gibi dönemlerde ise bu kutlamalar daha anlamlı, daha güçlü ve daha yerinde durur. Çünkü o zaman sadece geçen süre değil; emek, bağlılık, sabır, uyum ve karşılıklı güven de kutlanmış olur.
Benim kişisel düşüncem şu: Kurumsal paylaşımlar biraz daha seçici olmalı. Her güzel an sosyal medyaya taşınmak zorunda değil. Bazı teşekkürler içeride kaldığında daha samimi, bazı kutlamalar daha özel tutulduğunda daha kıymetli olabilir.
Sonuçta çalışan değeri, LinkedIn’de görünmekten çok daha derin bir konu.
Ve belki de bazen en iyi kurumsal iletişim, neyi paylaşacağını bilmek kadar, neyi paylaşmayacağını da bilmektir.